Płyta gipsowa czy tynk 2025: Co wybrać?

Wybór idealnego wykończenia ścian to jedna z kluczowych decyzji podczas remontu lub budowy, a pytanie „Płyta gipsowa czy tynk?” pojawia się niemal zawsze. Z jednej strony mamy płyty gipsowo-kartonowe – kuszące obietnicą szybkości i minimalizacji bałaganu. Z drugiej zaś tradycyjny tynk, synonim trwałości i solidności, sprawdzony przez pokolenia. Ale co wybrać, by ściany służyły latami, a my nie wpadli w spiralę niekończących się poprawek? Spróbujmy znaleźć odpowiedź na to palące zagadnienie.

• Gdzie zastosować płyty gipsowe, a gdzie tynk?
• Płyta gipsowa czy tynk: Koszt, szybkość i odporność
• Płyta gipsowa a tynk: Wilgotność, instalacje i uszkodzenia
• Wpływ na dźwiękochłonność i izolację wilgoci
• Q&A

Kiedy stajemy przed dylematem wykończenia ścian, opcje zdają się mnożyć. Płyty gipsowe oferują gładkie powierzchnie w ekspresowym tempie, idealne, gdy goni nas czas. Są niczym sprzymierzeniec nowoczesnego tempa życia, gdzie każdy dzień opóźnienia to strata pieniędzy. Z kolei tynk, z jego surową siłą i odpornością na zmienne warunki, jawi się jako strażnik tradycyjnych wartości.

Kiedykolwiek stajemy przed wyborem materiałów wykończeniowych do wnętrz, pojawia się odwieczny dylemat: "Płyta gipsowa czy tynk?". To pytanie to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim funkcjonalności, budżetu i szybkości realizacji. Rynek oferuje szeroką gamę produktów, a każda z opcji ma swoje mocne i słabe strony, niczym zawodnik na ringu – jeden jest szybki i zwinny, drugi zaś ciężki i odporny na ciosy. Czy zatem istnieje uniwersalna recepta na sukces w tej architektonicznej batalii? Odpowiedź brzmi: to zależy od konkretnego przypadku, miejsca i przeznaczenia. Zapomnijmy na chwilę o tym, co "jest modne" i skupmy się na tym, co naprawdę się opłaca. Odpowiedzmy sobie na kilka pytań dotyczących naszego projektu – czy zależy nam na czasie, czy na trwałości? Czy mamy do czynienia z suchym salonem, czy wilgotną łazienką? To właśnie te niuanse decydują o wyborze właściwej technologii.

Na przykład, wyobraźmy sobie ambitny projekt adaptacji poddasza w starym budynku, gdzie kluczowe jest wyrównanie powierzchni i uzyskanie idealnej gładkości ścian, jednocześnie dbając o lekkość konstrukcji. W takim przypadku, użycie płyt gipsowo-kartonowych może być strzałem w dziesiątkę. Płyty pozwolą na szybkie i czyste wykonanie prac, minimalizując obciążenie dla istniejącej konstrukcji dachu. Dodatkowo, jeśli chcemy wbudować niestandardowe oświetlenie liniowe lub ukryć okablowanie, sucha zabudowa umożliwi to z łatwością. Nie musimy czekać tygodniami na wyschnięcie tynku, co w przypadku poddasza, gdzie zależy nam na szybkiej zmianie funkcji pomieszczenia, jest nieocenioną zaletą. Jednak, co jeśli to stara kamienica z grubymi murami, gdzie ściany naturalnie oddychają, a naszym celem jest zachowanie tego mikro klimatu i zapewnienie maksymalnej trwałości w miejscach narażonych na uszkodzenia? Wtedy klasyczny tynk cementowo-wapienny może okazać się bardziej adekwatnym rozwiązaniem, oferującym solidność i odporność, której płyta gipsowa by nie zagwarantowała.

Zobacz także: Tynki Maszynowe Cena za m² 2025 – Koszty Robocizny

Gdzie zastosować płyty gipsowe, a gdzie tynk?

Wybór pomiędzy płytą gipsową a tynkiem często przypomina taniec na linie – każdy krok musi być przemyślany. Klucz tkwi w zrozumieniu specyfiki danego pomieszczenia oraz funkcji, jaką ma pełnić ściana. Przecież nie włożysz garnituru do pracy w ogrodzie, prawda? Podobnie jest z materiałami budowlanymi. Tam, gdzie panuje wilgotność, gdzie ściany narażone są na bezpośredni kontakt z wodą lub uszkodzenia mechaniczne, standardowe płyty gipsowe nie zdadzą egzaminu. W takim scenariuszu, "zielone" płyty gipsowo-kartonowe (G-K H2) o zwiększonej odporności na wilgoć są pewną alternatywą, lecz i one mają swoje ograniczenia w miejscach, gdzie wilgotność powietrza stale przekracza 70% przy słabej wentylacji. Tynk, szczególnie cementowo-wapienny, jest w tym przypadku prawdziwym wojownikiem. Jego struktura pozwala mu oddychać, pochłaniać nadmiar wilgoci i oddawać ją, gdy powietrze staje się suche, co czyni go idealnym rozwiązaniem do łazienek, kuchni, pralni czy piwnic. W tych pomieszczeniach, gdzie para wodna jest stałym elementem, tynk działa jak naturalny regulator mikroklimatu.

Z drugiej strony, w suchych pomieszczeniach, takich jak sypialnie, salony, pokoje dziecięce czy korytarze, gdzie wilgotność jest stabilna i nie ma ryzyka bezpośredniego zalania, płyty gipsowo-kartonowe mogą okazać się mistrzowskim rozwiązaniem. Ich montaż jest szybki i czysty, minimalizując ilość gruzu i bałaganu, co jest nieocenione podczas remontu zamieszkałego domu. Płyty te idealnie nadają się do tworzenia gładkich, równych powierzchni, gotowych do malowania, tapetowania, czy nawet nanoszenia dekoracyjnych mas. Dzięki nim można w prosty sposób ukryć instalacje elektryczne, wentylacyjne, czy nawet stworzyć skomplikowane sufity podwieszane i zabudowy, których wykonanie tynkiem byłoby niezwykle czasochłonne i kosztowne. Pomyśl o szybkim wydzieleniu aneksu kuchennego w salonie otwartym – płyty G-K zrobią to bezproblemowo i elegancko, podczas gdy tynkowanie zajęłoby znacznie więcej czasu i wymagało doświadczonego rzemieślnika. Ważnym aspektem jest też obciążalność ścian. Płyty gipsowe nie są tak wytrzymałe na zawieszanie ciężkich przedmiotów jak tynk – wymaga to specjalnych kołków lub wzmocnień konstrukcji. Jeśli planujesz zawiesić na ścianie telewizor o wadze 50 kg lub ciężką półkę z książkami, tynk będzie pewniejszym wyborem, zapewniającym stabilność i bezpieczeństwo. W przypadku płyt G-K konieczne jest precyzyjne planowanie punktów mocowań i często dodatkowe wzmocnienia za płytą, np. drewniane kantówki lub profile stalowe.

Przy rozważaniu budżetu i skali projektu, płyty gipsowe czy tynk jawią się jako dwie zupełnie odmienne strategie. Jeżeli dążymy do szybkiego oddania obiektu do użytku, minimalizując przy tym koszty robocizny, a pomieszczenia są suche i mało eksploatowane, płyty G-K są niemal naturalnym wyborem. Ich prefabrykowana forma skraca czas prac, eliminuje długie etapy schnięcia, a finalnie pozwala na wcześniejsze wprowadzenie się. To jak budowanie z klocków LEGO – szybko, sprawnie i z przewidywalnym efektem. Natomiast, jeśli projekt zakłada budowę od podstaw, odnawianie zabytkowych wnętrz, czy też wykańczanie pomieszczeń narażonych na intensywne użytkowanie, gdzie trwałość i solidność są absolutnym priorytetem, tynk cementowo-wapienny jest często jedynym rozsądnym rozwiązaniem. Owszem, wymaga on więcej czasu, większej wprawy od wykonawcy i dłuższych przerw technologicznych na schnięcie, ale w zamian oferuje niezrównaną wytrzymałość i zdolność do oddychania. Czasami lepiej poczekać trochę dłużej na coś naprawdę dobrego, niż spieszyć się i potem żałować.

Zobacz także: Tynki maszynowe cennik 2025 – ceny za m²

Płyta gipsowa czy tynk: Koszt, szybkość i odporność

Kiedy stajemy przed wyborem: płyta gipsowa czy tynk, portfel i kalendarz często grają pierwsze skrzypce. Płyty gipsowo-kartonowe jawią się niczym szwajcarski zegarek – precyzyjne, łatwe w obsłudze i pozwalające na ekspresowe ukończenie prac. Materiał sam w sobie jest stosunkowo tani – cena za metr kwadratowy płyty wynosi od około 15 do 30 zł. Do tego dochodzą profile stalowe (około 2-5 zł/mb), wkręty i szpachlówka do spoin. Co najważniejsze, montaż płyt G-K to "sucha" technologia, co oznacza brak długotrwałego schnięcia, tak charakterystycznego dla tradycyjnych tynków. Fachowcy są w stanie zamontować duże powierzchnie w ciągu jednego dnia, a zaraz po zaschnięciu spoin i gruntowaniu, ściana jest gotowa do malowania lub tapetowania. Robocizna za montaż płyt wraz ze szpachlowaniem to wydatek rzędu 30-60 zł/m², co czyni całe przedsięwzięcie bardzo konkurencyjnym cenowo, zwłaszcza w porównaniu z nakładami pracy i czasem potrzebnym na tynkowanie. To rozwiązanie idealne dla tych, którzy ścigają się z czasem i budżetem, nie chcąc iść na kompromis w kwestii estetyki. To właśnie dzięki szybkości i relatywnie niskim kosztom, płyty gipsowe stały się ikoną nowoczesnej budowlanej efektywności.

Z kolei tynk, niczym stary, dobry rzemieślnik, wymaga cierpliwości, ale odwdzięcza się solidnością i trwałością. Koszt materiałów tynkarskich (tynki gipsowe od 5 do 20 zł/m², cementowo-wapienne od 10 do 35 zł/m²) bywa zbliżony, a niekiedy nawet niższy niż płyt G-K. Jednak prawdziwą różnicę odczujemy w robociźnie i czasie. Nakładanie tynku to proces wieloetapowy, wymagający od wykonawcy dużej wprawy i precyzji. Co więcej, każdy rodzaj tynku – gipsowy czy cementowo-wapienny – wymaga odpowiedniego czasu na wyschnięcie, co potrafi znacząco wydłużyć czas realizacji inwestycji. W przypadku tynków gipsowych może to być kilka dni, natomiast tynki cementowo-wapienne potrafią schnąć nawet 2-4 tygodnie, w zależności od grubości warstwy, wentylacji i wilgotności w pomieszczeniu. To opóźnienie generuje dodatkowe koszty pośrednie, np. związane z przedłużonym wynajmem rusztowań, brakiem możliwości prowadzenia innych prac, czy koniecznością utrzymywania ogrzewania w budynku w celu przyspieszenia procesu. Robocizna za tynkowanie jest z reguły wyższa, kształtując się na poziomie 30-70 zł/m², często obejmując również wcześniejsze przygotowanie podłoża i gruntowanie. Sumując wszystkie koszty, płyta gipsowa czy tynk potrafi znacząco zadecydować o ostatecznej sumie rachunków i terminie zakończenia prac.

Kwestia odporności na uszkodzenia mechaniczne to obszar, w którym różnice między płytami G-K a tynkiem stają się boleśnie oczywiste. Płyty gipsowo-kartonowe, choć rewelacyjne pod względem estetyki i szybkości montażu, są relatywnie delikatne. Uderzenie twardym przedmiotem, dziecięca zabawa piłką, czy nawet nieuważne przesuwanie mebli może skutkować wgnieceniem, dziurą czy pęknięciem. Naprawa takiego uszkodzenia bywa kłopotliwa, często wymaga wycięcia uszkodzonego fragmentu i wstawienia nowego, co niestety potrafi być widoczne po pomalowaniu, jeśli nie zostanie wykonane z chirurgiczną precyzją. Z kolei tradycyjne tynki, zwłaszcza cementowo-wapienne, to twardziele. Są o wiele bardziej odporne na uderzenia, przetarcia i zarysowania. Takie ściany wytrzymują lata intensywnego użytkowania, a drobne ubytki łatwo uzupełnić niewielką ilością gipsu lub zaprawy. Są niczym stary, dębowy stół, który z każdym otarciem nabiera charakteru, podczas gdy płyta gipsowa przypomina stół z dykty – każde uszkodzenie boli i rzuca się w oczy. Jeśli pomieszczenie ma być intensywnie użytkowane, np. w korytarzu, pokoju dziecięcym czy w przestrzeniach użyteczności publicznej, odporność tynku to cecha, która może zaważyć na ostatecznej decyzji. Jest to inwestycja w trwałość, która w dłuższej perspektywie może okazać się bardziej ekonomiczna.

Płyta gipsowa a tynk: Wilgotność, instalacje i uszkodzenia

Dyskusja na temat "Płyta gipsowa czy tynk" nabiera szczególnego znaczenia, gdy w grę wchodzi wilgotność. To jak rozmowa o parasolu i pelerynie – oba chronią przed deszczem, ale każdy inaczej. Standardowe płyty gipsowo-kartonowe (białe lub szare) są niezwykle wrażliwe na podwyższoną wilgotność powietrza, a już z pewnością nie znoszą bezpośredniego kontaktu z wodą. W środowiskach, gdzie wilgotność regularnie przekracza 70% (np. słabo wentylowane łazienki, piwnice, czy nawet niewietrzone kuchnie), płyty te mogą ulegać deformacji, pęcznieniu, a nawet stać się pożywką dla pleśni i grzybów. Dlatego w takich pomieszczeniach zawsze należy stosować płyty impregnowane, tzw. "zielone" (G-K H2), które dzięki specjalnym dodatkom i zastosowaniu kartonu impregnowanego są bardziej odporne na nasiąkanie wodą. Jednak nawet one mają swoje granice i nie powinny być wystawiane na stałe zawilgocenie. To trochę jak z wodoodpornym zegarkiem – zanurzysz go w basenie, ale nie polecisz z nim na głębokie nurkowanie. Ważne jest także to, że materiał gipsowy w kontakcie z niezabezpieczoną stalą może powodować jej korozję, dlatego wszystkie elementy konstrukcyjne, takie jak profile, wkręty czy gwoździe, powinny być ocynkowane. To klucz do długowieczności suchej zabudowy.

Z drugiej strony mamy tynk, który w kontekście wilgoci zachowuje się zupełnie inaczej, zwłaszcza tynki cementowo-wapienne. One są niczym gąbka, ale w pozytywnym sensie – potrafią pochłaniać nadmiar wilgoci z powietrza, a następnie oddawać ją, gdy wilgotność spada. To zjawisko nazywane jest sorpcją wilgoci i ma ogromne znaczenie dla mikroklimatu w pomieszczeniu, sprzyjając utrzymaniu optymalnej wilgotności na poziomie około 50-60%. Dzięki temu ściany "oddychają", co minimalizuje ryzyko powstawania pleśni i grzybów, czyniąc pomieszczenie zdrowszym i bardziej komfortowym do życia. Dlatego tynki cementowo-wapienne są wyborem numer jeden do pomieszczeń takich jak łazienki, kuchnie, piwnice, pralnie, czy garaże, gdzie wilgotność bywa podwyższona. Tynki gipsowe również posiadają pewne właściwości sorpcyjne, choć w mniejszym stopniu niż cementowo-wapienne. Niemniej jednak, są one nadal lepszym wyborem niż standardowe płyty gipsowe w środowiskach o zmiennej wilgotności, pod warunkiem, że nie są narażone na bezpośrednie działanie wody. Płyta gipsowa czy tynk – ta decyzja potrafi zaważyć na komforcie użytkowania na długie lata.

Kwestia instalacji elektrycznych, hydraulicznych czy wentylacyjnych to kolejny obszar, gdzie płyta gipsowa czy tynk ujawniają swoje różnice. Płyty gipsowo-kartonowe, dzięki swojej strukturze, są niezwykle elastyczne w kontekście późniejszych modyfikacji instalacji. Wykonanie otworów pod gniazdka, włączniki czy puszki instalacyjne jest banalnie proste i zajmuje kilka sekund za pomocą odpowiedniej otwornicy. Jeśli zajdzie potrzeba dodania nowego punktu świetlnego czy zmiany lokalizacji włącznika, można to zrobić relatywnie łatwo, bez konieczności kucia w ścianie i związanej z tym dewastacji. To czyni je idealnym rozwiązaniem dla osób ceniących sobie swobodę aranżacyjną i przewidujących częste zmiany w ustawieniu wnętrza lub doposażenie pomieszczeń, na przykład w biurach czy pracowniach technicznych. Jednak w przypadku, gdy instalacja jest już poprowadzona wewnątrz płyty, jej późniejsza modyfikacja, np. przeciąganie nowych przewodów, może być problematyczna i prowadzić do uszkodzenia płyty, jeśli nie zostanie wykonana z należytą starannością i odpowiednim oprzyrządowaniem. W tej "medycynie wnętrz" precyzja to podstawa.

W przypadku tynków, sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Po utwardzeniu, tynk staje się integralną częścią ściany, twardą i solidną. Wykonanie otworów pod instalacje wymaga kucia, co wiąże się z hałasem, pyłem i znacznie większym nakładem pracy. Późniejsze modyfikacje, takie jak dodawanie nowych punktów elektrycznych, są znacznie trudniejsze i bardziej inwazyjne, wymagają odnowienia sporego fragmentu ściany i czekania na wyschnięcie tynku. To trochę jak operacja na otwartym sercu, tylko na ścianie. Jednak z drugiej strony, tynk, dzięki swojej masie i twardości, zapewnia lepszą ochronę dla ukrytych instalacji, minimalizując ryzyko ich przypadkowego uszkodzenia. Ostateczny wybór w tej kwestii zależy więc od filozofii projektowej – czy stawiamy na elastyczność i łatwość modyfikacji, czy na trwałość i stabilność całej konstrukcji. Zastanawiając się: płyta gipsowa czy tynk, pamiętajmy, że jest to decyzja, która wpływa na komfort użytkowania na długie lata.

Wpływ na dźwiękochłonność i izolację wilgoci

Wybór materiału wykończeniowego ścian ma kluczowe znaczenie nie tylko dla estetyki, ale również dla komfortu akustycznego i zdrowotnego mikroklimatu pomieszczeń. W tej materii pytanie "płyta gipsowa czy tynk?" nabiera kolejnych wymiarów. Płyty gipsowo-kartonowe, choć lekkie i łatwe w obróbce, same w sobie nie są rewelacyjnym izolatorem akustycznym. Ich stosunkowo niewielka masa sprawia, że w standardowym układzie (pojedyncza płyta na konstrukcji stalowej) nie zapewniają zadowalającego poziomu izolacji od hałasu powietrznego, a w przypadku drgań mogą wręcz rezonować. Jeśli zależy nam na znacznym wyciszeniu pomieszczenia – na przykład w przypadku ścian działowych oddzielających sypialnię od salonu, czy biura od strefy głośniejszej aktywności – konieczne jest zastosowanie dodatkowych rozwiązań. Najczęściej stosuje się wtedy wypełnienie przestrzeni między płytami wełną mineralną (najlepiej o gęstości powyżej 30 kg/m³), co znacząco poprawia parametry akustyczne ściany. Podwójne płyty G-K lub płyty akustyczne o zwiększonej gęstości to również opcje poprawiające tłumienie. Jednak bez tych dodatkowych warstw, standardowa płyta gipsowa nie poradzi sobie z wytłumieniem pomieszczeń ani z ochroną przed hałasem zewnętrznym. To trochę jak z pojedynczą szybą w oknie – zapewni światło, ale nie komfort akustyczny.

Tynki, z uwagi na swoją masę i gęstość, naturalnie oferują lepsze parametry izolacji akustycznej niż pojedyncze płyty G-K. Zwłaszcza tynki cementowo-wapienne, o większej masie i grubości (często 1,5-2 cm), są w stanie skuteczniej tłumić dźwięki powietrzne. Ich lita struktura minimalizuje ryzyko rezonansu i przenoszenia drgań. Nie oznacza to oczywiście, że tynk jest panaceum na wszystkie problemy akustyczne – w przypadku bardzo wymagających warunków (np. pokój muzyczny), konieczne będzie zastosowanie zaawansowanych systemów izolacji akustycznej, niezależnie od tego, czy użyjemy tynku, czy płyt. Jednak w codziennym użytkowaniu, tynkowana ściana będzie ogólnie lepsza w zatrzymywaniu niechcianych dźwięków. Płyta gipsowa czy tynk to również dylemat w kwestii oddychania ścian i zarządzania wilgocią. Wspomnieliśmy już, że tynki, szczególnie cementowo-wapienne, mają doskonałe zdolności do sorpcji wilgoci. To pozwala im aktywnie regulować wilgotność powietrza w pomieszczeniu, pochłaniając ją, gdy jest zbyt wysoka, i oddając, gdy powietrze jest suche. Ta zdolność to klucz do zdrowego mikroklimatu, zapobiegania kondensacji pary wodnej na powierzchniach i powstawaniu pleśni. To trochę jak naturalny system klimatyzacji, ale bez prądu. Pamiętajmy, że dobrze zaizolowana wilgociowo ściana to podstawa trwałej i zdrowej konstrukcji.

Płyty gipsowo-kartonowe standardowe radzą sobie z wilgocią znacznie gorzej. Brak możliwości "oddychania" sprawia, że w przypadku nadmiernego zawilgocenia, wilgoć kumuluje się na powierzchniach lub wewnątrz płyty, prowadząc do wspomnianych wcześniej problemów – pęcznienia, deformacji, a przede wszystkim rozwoju pleśni. To jak ubranie nieprzemakalne, ale bez możliwości wentylacji – skutecznie zatrzymuje wodę z zewnątrz, ale jeśli wilgoć pojawi się wewnątrz, trudno jej uciec. Dlatego, gdy zastanawiasz się, płyta gipsowa czy tynk do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności, tynki (szczególnie cementowo-wapienne) są zdecydowanie bardziej polecane. Płyty gipsowe impregnowane (G-K H2) są pewnym kompromisem, ale nie zastąpią w pełni właściwości regulacyjnych tynków w skrajnych warunkach. Niewłaściwy wybór w tym aspekcie może prowadzić do poważnych problemów z trwałością wykończenia i zdrowiem mieszkańców. Dbanie o izolację wilgociową to podstawa każdej trwałej konstrukcji.

Q&A

• P: Czym kierować się przy wyborze między płytą gipsową a tynkiem?

  O: Decyzja powinna być oparta na kilku kluczowych czynnikach: wilgotność pomieszczenia (płyty G-K w suchych, tynk w wilgotnych), szybkość montażu (płyty G-K szybsze), budżet (płyty G-K zazwyczaj tańsze w robociźnie), odporność na uszkodzenia (tynki twardsze), oraz potrzebna izolacja akustyczna i cieplna (obydwa wymagają dodatkowych systemów, tynk sam z siebie lepiej tłumi). Pamiętaj, że każdy projekt jest inny i wymaga indywidualnej oceny.

• P: Czy płyty gipsowe są odporne na wilgoć i mogę je stosować w łazience?

  O: Standardowe płyty gipsowe (białe/szare) nie są odporne na wilgoć i nie należy ich stosować w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności. Do łazienek i kuchni należy używać specjalnych, impregnowanych płyt gipsowo-kartonowych (tzw. "zielonych" płyt G-K H2), które mają zwiększoną odporność na nasiąkanie wodą. Jednak nawet one nie zastąpią w pełni właściwości "oddychających" tynków cementowo-wapiennych w miejscach narażonych na stałe zawilgocenie.

• P: Które rozwiązanie jest tańsze i szybsze w montażu?

  O: Płyty gipsowo-kartonowe są zazwyczaj tańsze w montażu ze względu na mniejsze nakłady pracy i krótszy czas wykonania. Ich montaż jest "suchy", co eliminuje długie etapy schnięcia, charakterystyczne dla tynków. Tynkowanie jest procesem bardziej pracochłonnym i czasochłonnym, wymagającym dłuższego schnięcia, co może wpływać na ogólny czas trwania remontu czy budowy.

• P: Jak wpływają płyty gipsowe i tynk na izolację akustyczną pomieszczenia?

  O: Standardowe płyty gipsowo-kartonowe same w sobie oferują ograniczoną izolację akustyczną. Aby poprawić parametry akustyczne ściany z płyt G-K, należy wypełnić przestrzeń między nimi wełną mineralną lub zastosować płyty akustyczne. Tynki, ze względu na większą masę i gęstość, naturalnie lepiej tłumią dźwięki powietrzne, co przekłada się na lepszy komfort akustyczny, zwłaszcza w przypadku grubszych tynków cementowo-wapiennych.

• P: Czy łatwo jest naprawić uszkodzenia na ścianach wykonanych z płyt gipsowych lub tynku?

  O: Naprawa drobnych uszkodzeń na ścianach tynkowanych jest zazwyczaj prostsza – wystarczy uzupełnić ubytek odpowiednią zaprawą i zaszpachlować. W przypadku płyt gipsowych uszkodzenia (wgniecenia, dziury) są bardziej widoczne i często wymagają wycięcia fragmentu płyty i wstawienia nowego, co może być bardziej kłopotliwe i trudniejsze do ukrycia bez widocznych śladów po malowaniu.