Elewacja z klinkieru: jak wykonać krok po kroku 2025

Marzysz o elewacji, która nie tylko zachwyci swoim wyglądem, ale również przetrwa dekady, nie tracąc nic ze swojego uroku? A może nurtuje Cię zagadnienie, jak wykonać elewację z klinkieru, aby była zarówno piękna, jak i trwała? Oto odpowiedź na te pytania! Elewacja z klinkieru to nie tylko symbol elegancji i prestiżu, ale także niezwykle praktyczne rozwiązanie, które zyskuje coraz większą popularność wśród właścicieli domów jednorodzinnych. To prawdziwy hit powracający w wielkim stylu, potwierdzając swoją ponadczasowość i niezrównaną wytrzymałość w każdych warunkach pogodowych. Odporność na czynniki atmosferyczne sprawia, że to rozwiązanie jest idealne w polskich warunkach, gdzie zmienna pogoda potrafi dać w kość.

• Płytki czy cegła klinkierowa: co wybrać na elewację?
• Przygotowanie podłoża pod elewację z klinkieru
• Montaż płytek klinkierowych: technika i narzędzia
• Fugowanie i pielęgnacja elewacji z klinkieru
• Q&A

Kiedy rozważamy wybór materiału na fasadę naszego domu, bierzemy pod uwagę wiele aspektów. Estetyka, trwałość, koszty i łatwość utrzymania – to tylko niektóre z nich. Klinkier, ze względu na swoje unikalne właściwości, staje się coraz częściej obiektem zainteresowania. Porównajmy kluczowe czynniki wpływające na decyzję o wyborze klinkieru.

W świetle tych danych, elewacja z klinkieru jawi się jako inwestycja w przyszłość. Analizując wspomniane kryteria, można zauważyć, że płytki klinkierowe, choć nie posiadają tak dużej masy jak cegła, to w praktyce okazują się bardziej uniwersalnym i często ekonomiczniejszym wyborem, szczególnie w kontekście renowacji lub docieplania istniejących budynków. Ich niska nasiąkliwość i odporność na zmienne warunki atmosferyczne czynią je idealnym rozwiązaniem w naszym klimacie.

Klinkier, zarówno w formie cegły, jak i płytek, od dziesięcioleci uznawany jest za synonim trwałości i estetyki w budownictwie. Współczesne techniki produkcji i montażu pozwalają na osiągnięcie efektów wizualnych, które niegdyś były domeną jedynie najdroższych rozwiązań. Nie tylko na zewnątrz budynków, ale również jako elementy dekoracyjne w ogrodach, na murkach czy wokół oczek wodnych – klinkier staje się uniwersalnym materiałem. Wybierając klinkier, decydujesz się na materiał, który przetrwa pokolenia, nie tracąc nic ze swojej pierwotnej atrakcyjności i funkcjonalności.

Zobacz także: Układanie Płytek Klinkierowych Na Elewacji – Cennik 2025

Płytki czy cegła klinkierowa: co wybrać na elewację?

Decyzja o wyborze materiału na elewację domu to zawsze poważna kwestia, która rzutuje na lata. W przypadku klinkieru, najczęściej stajemy przed dylematem: płytki klinkierowe czy tradycyjna cegła? Odpowiedź, choć na pozór prosta, kryje w sobie niuanse, które mogą zdecydować o sukcesie całej inwestycji. Nasza redakcja, z pełnym przekonaniem, wskaże na najrozsądniejsze rozwiązanie, z uwzględnieniem realiów polskiego budownictwa.

Tradycyjna cegła klinkierowa, z jej niepodważalną historią i prestiżem, wciąż kusi swoim solidnym, autentycznym wyglądem. To, co przemawia na jej niekorzyść w obecnym budownictwie jednorodzinnym, to przede wszystkim koszty i specyfika montażu. Cegła klinkierowa wymaga ścian trójwarstwowych – murowanych z pustki, docieplenia i zewnętrznej warstwy klinkieru. To generuje nie tylko znaczne dodatkowe wydatki, ale także wydłuża czas realizacji inwestycji. Pamiętajmy, że budowa "od zera" z użyciem cegły klinkierowej, to prawdziwa orka, która zmusza do głębokiego sięgnięcia do kieszeni i cierpliwości, bo czas to przecież pieniądz. Po prostu, mało kto w obecnych czasach buduje w taki sposób.

Zobacz także: Elewacja z cegły klinkierowej – cena m² 2026

Inaczej ma się sprawa z płytkami klinkierowymi. One są jak aktor, który potrafi zagrać każdą rolę, idealnie adaptując się do zastanych warunków. Można je układać właściwie na każdej ścianie: jednowarstwowej, dwuwarstwowej z dociepleniem, a nawet na starym tynku czy murze. To ich ogromna zaleta – uniwersalność, która czyni je o wiele bardziej popularnym i przystępnym rozwiązaniem. Zyskujemy wygląd cegły, ale bez jej "bolesnych" wad montażowych i kosztowych.

Kwestia ekonomii jest tu kluczowa. Płytki klinkierowe są zazwyczaj znacznie tańsze w zakupie niż pełne cegły, a także ich transport i montaż wiążą się z niższymi kosztami. Przyjrzyjmy się temu, co oferują płytki, by rozwiać wszelkie wątpliwości. Ich trwałość jest naprawdę imponująca – wykonane z naturalnej gliny, wypalane w wysokich temperaturach, charakteryzują się minimalną nasiąkliwością, która często wynosi mniej niż 6%. Dzięki temu są niezwykle odporne na mróz, deszcz i śnieg – warunki, z którymi mierzy się każdy polski dom. To, co nie przemaka, to nie zamarza i się nie rozsadza!

Płytki klinkierowe oferują również ogromną swobodę w kwestii designu. Dostępne są w szerokiej gamie kolorów, odcieni i formatów, co pozwala na stworzenie elewacji idealnie dopasowanej do indywidualnych upodobań i architektury budynku. Czy to klasyczny czerwień, subtelny beż, czy modny antracyt – dla każdego znajdzie się coś miłego dla oka. Ponadto, grubość płytek (zazwyczaj od 7 do 17 mm) sprawia, że nie obciążają one znacząco konstrukcji budynku, co jest kolejnym plusem w kontekście bezpieczeństwa i stabilności elewacji.

Zobacz także: Elewacja Klinkierowa na Styropianie: Zalety i Montaż

Mimo to, nadal istnieje pewne grono purystów, którzy argumentują, że nic nie zastąpi prawdziwej cegły. Odpowiadam wtedy, że wyglądają one niemal identycznie. Argument ten jest jednak często demontowany, kiedy zaczynamy mówić o realiach finansowych i praktycznych. Wiele osób myśli, że elewacja z cegły klinkierowej jest zawsze droższa i lepsza, co nie zawsze jest prawdą. Dzięki nowoczesnym technologiom produkcji, płytki klinkierowe wiernie oddają fakturę i barwę cegieł, a zastosowanie odpowiedniej fugi potrafi zniwelować wszelkie różnice wizualne dla przeciętnego oka. Trzeba mieć w zasadzie sokoli wzrok, żeby je rozróżnić.

Podsumowując, jeśli chodzi o wybór na elewację, zdecydowanie rekomendujemy płytki klinkierowe. Ich uniwersalność montażu, wytrzymałość, niska nasiąkliwość i szeroka gama wzorów, połączone z bardziej przystępną ceną i mniejszą pracochłonnością, czynią je bezkonkurencyjnym rozwiązaniem w zdecydowanej większości przypadków. To po prostu sprytniejszy wybór dla elewacji z klinkieru.

Zobacz także: Elewacja Z Płytek Klinkierowych: Przewodnik Po Wybór i Montaż

Na przykład, koszt zakupu tradycyjnej cegły klinkierowej waha się od 100 zł do nawet 300 zł za metr kwadratowy, nie wliczając kosztów zaprawy, docieplenia i pracy murarza. Natomiast płytki klinkierowe to koszt od 50 zł do 200 zł za metr kwadratowy. Do tego dochodzi znacznie tańszy klej i łatwiejszy montaż. W praktyce, przy projekcie o powierzchni elewacji 150 m², różnica w koszcie samego materiału może sięgnąć kilkudziesięciu tysięcy złotych, co jest kwotą, którą można zainwestować w inne aspekty budowy domu. Warto pomyśleć o tym aspekcie.

Przygotowanie podłoża pod elewację z klinkieru

Zanim przystąpimy do montażu elewacji z klinkieru, niezależnie czy będą to płytki, czy tradycyjna cegła, kluczowe jest odpowiednie przygotowanie podłoża. To podstawa sukcesu całej inwestycji i gwarancja trwałości. Zaniechanie tego etapu to proszenie się o kłopoty, bo każda, nawet najdrobniejsza, niedoróbka potrafi zemścić się w przyszłości pękającym tynkiem czy odpadającymi płytkami. Dlatego bierzemy głęboki wdech i zabieramy się do solidnej roboty.

Podłoże pod płytki klinkierowe musi być przede wszystkim stabilne, suche, równe i czyste. Jak ściana malowana przed malowaniem, bez kurzu, tłuszczu, luźnych fragmentów, starych powłok malarskich, które mogłyby zmniejszyć przyczepność kleju. Jeśli elewacja będzie układana na istniejącym tynku, należy go dokładnie sprawdzić. Ewentualne pęknięcia, ubytki czy wykruszające się fragmenty trzeba naprawić i wzmocnić. W przypadku tynków wapiennych czy glinianych, konieczne może być ich całkowite usunięcie i wykonanie nowej, stabilniejszej warstwy.

Zobacz także: Układanie płytek klinkierowych na elewacji – Poradnik krok po kroku

Absolutnie nie pomijajmy gruntowania! Gruntowanie podłoża to nic innego, jak przygotowanie ściany do przyjęcia kleju. Używamy głęboko penetrującego gruntu, który wzmacnia powierzchnię, wyrównuje jej chłonność i poprawia przyczepność. To małe, pozornie nic nieznaczące działanie, ma gigantyczne znaczenie. Dobrze zagruntowane podłoże to takie, które nie "wypije" całej wilgoci z kleju, zapewniając mu optymalny czas wiązania i maksymalną przyczepność. Można by to porównać do budowania domu na piaszczystym gruncie bez fundamentów – bez gruntu, cała robota idzie na marne.

Równość podłoża jest kolejnym krytycznym elementem. Jeśli ściana ma znaczne nierówności (większe niż 3-5 mm na metr bieżący), należy je wyrównać zaprawą wyrównawczą lub cienką warstwą kleju. Każde wybrzuszenie czy wklęsłość będzie widoczna po ułożeniu płytek i może prowadzić do nieestetycznych efektów lub nawet pękania płytek w miejscach naprężeń. To jest jak idealnie złożona mozaika, każdy element musi idealnie do siebie pasować. Cierpliwość jest tutaj cnotą, której z pewnością nie należy zaniedbywać.

W przypadku montażu płytek na warstwie docieplenia (np. styropianu lub wełny mineralnej), należy zastosować system docieplenia zbrojony siatką i dwoma warstwami kleju, czyli to, co znamy jako system ociepleniowy „mokry lekki”. Warstwa zbrojąca powinna być solidna, a klej elastyczny i przeznaczony do zastosowania z płytkami klinkierowymi. Wybór odpowiednich materiałów, które są kompatybilne ze sobą, jest tutaj priorytetem. Nie ma miejsca na eksperymenty, ponieważ złe dopasowanie może prowadzić do powstawania mostków termicznych i w efekcie, wilgoci w ścianie.

Pamiętajmy również o dylatacjach! Elewacja z klinkieru, zwłaszcza ta o większej powierzchni, wymaga zastosowania dylatacji pionowych i poziomych, które zniwelują naprężenia termiczne i osiadanie budynku. Dylatacje powinny być rozmieszczone co około 6-8 metrów i muszą przebiegać przez całą grubość warstwy elewacyjnej. To one pozwalają elewacji "oddychać" i pracować wraz z konstrukcją budynku, minimalizując ryzyko pęknięć. Ignorowanie tego aspektu to gwarancja pęknięć w przyszłości – sprawdzone w praktyce! Dylatacje często wykonuje się z użyciem specjalnych profili dylatacyjnych, które są elastyczne i odporne na warunki atmosferyczne.

A co z wilgocią? Podłoże musi być suche! Niedopuszczalne jest układanie płytek na zawilgoconej ścianie, ponieważ może to prowadzić do wykwitów solnych, odspojenia kleju i w konsekwencji, do całkowitego zniszczenia elewacji. W razie potrzeby należy przeprowadzić osuszenie ściany, a w przypadku problemów z kapilarnym podciąganiem wilgoci, zastosować izolację poziomą. To podstawa higieny budynku i długowieczności elewacji.

Z perspektywy praktycznej, ważne jest również zapewnienie odpowiedniej temperatury podczas prac. Temperatura podłoża i otoczenia powinna mieścić się w zalecanym przez producenta kleju zakresie, zazwyczaj od +5°C do +25°C. Unikanie pracy w pełnym słońcu lub przy ujemnych temperaturach to kwestia zdrowego rozsądku i podstawowa zasada sztuki budowlanej. Jeśli zaniedbamy ten aspekt, klej może nie związać prawidłowo, co prowadzi do katastrofy.

Podsumowując, przygotowanie podłoża pod elewację z klinkieru to etap, na którym nie można oszczędzać czasu ani materiałów. Staranne wykonanie każdego z tych punktów to inwestycja, która procentuje trwałością i pięknym wyglądem elewacji na lata, bez przykrych niespodzianek. Pamiętaj, diabeł tkwi w szczegółach!

Montaż płytek klinkierowych: technika i narzędzia

Po solidnym przygotowaniu podłoża, przyszedł czas na clou programu: montaż płytek klinkierowych. To właśnie na tym etapie wizja staje się rzeczywistością, a elewacja z klinkieru zaczyna nabierać swojego docelowego kształtu. Należy do tego podejść z precyzją chirurga, bo każdy milimetr ma znaczenie. Nie ma tu miejsca na "mniej więcej" – liczy się dokładność i skrupulatność, a narzędzia muszą być najwyższej jakości.

Pierwszym krokiem jest dokładne rozplanowanie układu płytek. To nie jest kwestia "na oko". Zaczynamy od wyznaczenia linii bazowej, zazwyczaj poziomej, od której będziemy układać pierwszy rząd. Ważne jest, aby rozpocząć od narożników lub innych newralgicznych punktów, aby uniknąć nieestetycznych, krótkich docinek. Można użyć niwelatora laserowego lub po prostu starej, dobrej poziomicy i sznurka murarskiego. Im precyzyjniej wytyczymy linie, tym prostsze i ładniejsze będzie całe ułożenie. To jak pisanie listy zakupów – zanim pójdziesz do sklepu, musisz wiedzieć, co chcesz kupić.

Następnie przygotowujemy zaprawę klejącą. Kluczowe jest użycie kleju przeznaczonego specjalnie do płytek klinkierowych, najlepiej mrozoodpornego i elastycznego. Elastyczność kleju jest niezwykle ważna, ponieważ klinkier ma niski współczynnik rozszerzalności cieplnej, a sam budynek może delikatnie pracować. Standardowe kleje do płytek ceramicznych nie nadadzą się. Mieszamy klej dokładnie, zgodnie z instrukcją producenta, uzyskując jednorodną masę bez grudek. Konsystencja powinna być taka, aby klej nie spływał z kielni, ale też nie był zbyt gęsty. "Ani za gęsty, ani za rzadki, ot, taki akurat" - jak mawiał mój dziadek.

Montaż płytek rozpoczynamy od dolnej warstwy, posuwając się w górę. Klej nakładamy na podłoże zębami pacy (tzw. metoda grzebieniowa) oraz na samą płytkę (metoda kombinowana). Ta technika, znana jako „płytka i ściana”, zapewnia pełne wypełnienie klejem, eliminując pustki powietrzne, które mogłyby prowadzić do przemarzania i odspojenia płytki. To szczególnie ważne w naszym klimacie, gdzie mrozy potrafią dać się we znaki. Powierzchnia pokryta klejem powinna być na tyle mała, aby zdążyć ułożyć płytki, zanim klej zacznie wysychać.

Podczas układania, każdą płytkę lekko dociskamy do podłoża, jednocześnie delikatnie nią poruszając, aby zapewnić optymalne rozprowadzenie kleju i usunięcie powietrza. Do utrzymania jednakowej szerokości fug stosujemy specjalne krzyżyki dystansowe lub sznurek fugowy, który jest po prostu lepszy, ponieważ zapewnia idealne poziomy i piony. Niestaranne fugowanie to gwarancja krzywej i nieestetycznej elewacji. Przez całą operację kontrolujemy poziom i pion każdej płytki za pomocą poziomicy, a całości elewacji za pomocą sznurka i pionu murarskiego. To jak składanie klocków Lego, tylko na znacznie większą skalę i z poważniejszymi konsekwencjami.

Cięcie płytek klinkierowych wykonujemy za pomocą specjalnych narzędzi. Do prostych cięć idealnie sprawdzi się szlifierka kątowa z tarczą diamentową do betonu, a jeszcze lepiej – przecinarka wodna do glazury. Przecinarka wodna nie tylko zapewnia czystsze i bardziej precyzyjne cięcie, ale także eliminuje pył i ryzyko przegrzania tarczy czy uszkodzenia płytki. Cięcia narożników lub specjalne docinki wymagają większej wprawy i precyzji, aby idealnie spasować płytki. Warto tutaj poświęcić dodatkowy czas i zwrócić uwagę na detale, bo estetyka tkwi w precyzji.

Pamiętajmy o zostawieniu szczelin dylatacyjnych, jeśli zostały przewidziane w projekcie. Zazwyczaj są to szczeliny o szerokości około 8-10 mm, wypełniane elastyczną masą uszczelniającą lub specjalnymi profilami dylatacyjnymi. Te szczeliny pozwalają elewacji pracować bez pęknięć pod wpływem zmian temperatury i osiadania budynku. Jeśli elewacja jest duża, ich brak to niemal gwarancja pęknięć, zwłaszcza na łączeniach różnych materiałów lub w okolicach okien i drzwi. Można to sobie wyobrazić jako małe spawy, które pozwalają materiałowi "oddychać".

Montaż listew startowych jest również istotny, zwłaszcza jeśli płytki układane są od samej ziemi. Listwa startowa (aluminiowa lub PVC) zapewnia stabilne oparcie dla pierwszego rzędu płytek, chroni dolne krawędzie elewacji przed wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi, a także tworzy estetyczne zakończenie. To jest taki drobiazg, który robi całą różnicę.

Na co uważać? Na zabrudzenia! Klej do klinkieru jest trudny do usunięcia po zaschnięciu. Jeśli dojdzie do zabrudzenia licowej strony płytki, należy ją natychmiast wyczyścić wilgotną gąbką. Po wyschnięciu klej tworzy trudne do usunięcia zacieki, które mogą zepsuć całą estetykę. Dlatego warto mieć zawsze pod ręką wiadro z czystą wodą i kilka gąbek. W skrócie, "sprzątaj na bieżąco, bo potem będzie płacz".

Montaż płytek klinkierowych, choć wydaje się czasochłonny, jest inwestycją w estetykę i trwałość. Precyzja, odpowiednie narzędzia i systematyczność to klucze do sukcesu. To właśnie w tym momencie budujemy dom, który będzie służył nam i kolejnym pokoleniom przez długie lata, ciesząc oko swoim niepowtarzalnym charakterem. Pamiętaj, każda starannie położona płytka to cegiełka do Twojego wymarzonego domu.

Fugowanie i pielęgnacja elewacji z klinkieru

Fugowanie to niczym wisienka na torcie – ostatni, ale niezmiernie ważny etap tworzenia elewacji z klinkieru. To właśnie fuga nadaje całości charakteru, podkreśla fakturę klinkieru i, co najważniejsze, pełni kluczową rolę w ochronie przed wilgocią i innymi czynnikami atmosferycznymi. Zaniedbanie tego etapu może zniweczyć cały trud włożony w poprzednie prace, a efektem będą szpecące zacieki, a nawet odpadające płytki. Powiem wprost: bez porządnej fugi, klinkier to tylko piękne, ale niestabilne puzzle.

Do fugowania elewacji z klinkieru stosujemy specjalne zaprawy do fugowania klinkieru – są to zaprawy mrozoodporne, elastyczne i paroprzepuszczalne. Wybór koloru fugi ma ogromne znaczenie dla końcowego efektu wizualnego. Możemy zdecydować się na kontrastujący kolor, który podkreśli każdą płytkę, lub na kolor zbliżony do odcienia klinkieru, który stworzy jednolitą, spójną powierzchnię. Najpopularniejsze kolory to szarości, od bieli po grafit, a także odcienie beżu i brązu. Dobrze dobrana fuga potrafi "zagrać" z klinkierem i podnieść estetykę elewacji o kilka poziomów. Złe dopasowanie to stylistyczny koszmar. Pamiętajmy, że kolor fugi po wyschnięciu będzie nieco jaśniejszy niż świeżo nałożona zaprawa.

Zanim zaczniemy fugowanie, należy poczekać, aż klej pod płytkami całkowicie wyschnie i zwiąże. Czas schnięcia kleju podany jest na opakowaniu producenta i zazwyczaj wynosi od 24 do 48 godzin, w zależności od warunków atmosferycznych. Upewnijmy się, że powierzchnia płytek jest czysta i sucha. Możemy użyć pędzla lub sprężonego powietrza, aby usunąć pył i resztki kleju z przestrzeni między płytkami. To jest przygotowanie do perfekcyjnego wykończenia.

Fugę nakłada się specjalną kielnią do fugowania, zwaną fugówką, lub woreczkiem do fugowania (jak do tortów, tylko że do muru). Ważne jest, aby dokładnie wypełnić całą przestrzeń fugową, bez pozostawiania pustych miejsc. Zaprawa musi być równomiernie rozprowadzona i dobrze ubita, aby zapewnić szczelność i trwałość. Niektóre techniki polegają na fugowaniu "na sucho", a następnie zwilżaniu fugi, jednak najczęściej stosuje się metodę fugowania "na mokro" – przygotowaną zaprawą o odpowiedniej konsystencji.

W przypadku płytek z gładką powierzchnią, nadmiar zaprawy usuwa się jeszcze w stanie półsuchym, a następnie powierzchnię czyści na mokro. W przypadku płytek z fakturą, która naśladuje naturalną cegłę, zaprawę należy usuwać ostrożniej, aby nie zabrudzić licowej strony. Do formowania fugi używamy specjalnych narzędzi – tak zwanych "łączników" lub po prostu drewnianych lub metalowych listewek, które pozwolą nadać fudze pożądany kształt (np. wklęsły, wypukły, płaski). To dbałość o detal sprawia, że fuga wygląda profesjonalnie.

Kluczowa jest również szybkość działania. Zaprawa fugowa dość szybko wiąże, dlatego fugowanie powinno być wykonywane partiami. Po nałożeniu zaprawy na dany fragment, należy szybko usunąć nadmiar i nadać fudze kształt, zanim zacznie twardnieć. Jeżeli zbyt długo zwlekamy, zaprawa może zaschnąć na płytkach, a jej usunięcie będzie bardzo trudne i może uszkodzić powierzchnię klinkieru. W tej kwestii "lepiej dmuchać na zimne"!

Po zakończeniu fugowania i związaniu zaprawy (zazwyczaj po 24-48 godzinach), całą elewację należy dokładnie oczyścić z resztek zaprawy i kurzu. Do tego celu można użyć szczotki o miękkim włosiu lub specjalistycznych preparatów do czyszczenia klinkieru, dostępnych w marketach budowlanych. Nigdy nie używaj agresywnych środków chemicznych ani myjek ciśnieniowych, które mogłyby uszkodzić fugę lub powierzchnię płytek.

Ostatnim, ale równie istotnym krokiem, jest impregnacja elewacji. Impregnat tworzy na powierzchni klinkieru i fugi niewidzialną warstwę ochronną, która zwiększa odporność na zabrudzenia, porastanie mchem i glonami, a także poprawia mrozoodporność. Impregnacja sprawi, że elewacja z klinkieru będzie łatwiejsza w utrzymaniu czystości i dłużej zachowa swój estetyczny wygląd. Pamiętaj, aby dobrać impregnat przeznaczony specjalnie do klinkieru, najlepiej paroprzepuszczalny, aby ściany mogły "oddychać". Proces ten powtarza się co kilka lat, w zależności od zaleceń producenta i stopnia ekspozycji na warunki atmosferyczne. To trochę jak nakładanie balsamu po opalaniu, chroni i nawilża!

Pielęgnacja elewacji z klinkieru jest na ogół prosta i nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Regularne usuwanie pajęczyn, kurzu czy innych zanieczyszczeń za pomocą wody i miękkiej szczotki zazwyczaj wystarcza. Unikaj stosowania ostrych narzędzi czy środków abrazyjnych, które mogłyby zarysować lub uszkodzić powierzchnię. W przypadku uporczywych plam, można zastosować łagodne detergenty do czyszczenia klinkieru. Generalnie, im mniej inwazyjna interwencja, tym lepiej dla klinkieru. Klinkier to materiał, który starzeje się z godnością, ale regularna, delikatna troska o niego pozwoli mu zachować piękno na dziesięciolecia.

Q&A